Promotie van de wesp naar hoornaars.

Tja, onze derde locatie heeft weliswaar een tuin die hondproof is, waar zich zienderogen vriendschappen ontwikkelen tussen het vee van de eigenaar en onze pup én is er slechts sprake van twee lampen waartegen hoog gemonteerde schedels zich kunnen botsen, er is natuurlijk wel weer een dikke MAAR. Eigenlijk zelfs twee, of zo u wilt drie, ik trap ze in willekeurige volgorde af:

De eerste MAAR betreft een gebrek aan natuur als we het dorpje binnen rijden. Klaarblijkelijk bevinden we ons op het terrein van de Rockwool-isolatiemateriaal-fabriek. Sinds een bijdrage aan het bouwen van het huis van Wout en Mars (inmiddels 20 jaren geleden), krijg ik spontaan jeuk bij deze naam en dit product! Want ondanks van onder tot boven ingepakt als ruimtewandelaar met gasmasker en al, prikte dat spul werkelijk overal doorheen. (Ter informatie: dat huis is nog steeds niet af, maar dat had weinig met mijn inzet of Rockwool te maken).
Hier staan middenin het dorp, wat overigens op bepaalde plekken vervallen en in haast verlaten aandoet maar dat terzijde, de fabriek van Rockwool en de oranje en blauwe wolken die de twee schoorsteenpijpen uitbraken zijn onmiddellijk verdacht, niet juist, levensgevaarlijk, kortom: het milieuactivisme is in één oogopslag geactiveerd. 

Er was echter ook een tweede MAAR en dat betreft dan weer een overdaad aan natuur en preciezelijk ook in onze achtertuin. Ons terrasje in de achtertuin bevindt zich onder de appel-, walnoten- en pruimenboom. Fruit wat al voortijdig de geest gaf of begon te rotten aan de boom, is een waar buffet voor alles wat vliegt. Vlinders, vliegen, wespen en dus ook hele dikke Europese hoornaars, dat zijn andere engerds dan de Aziatische want ze hebben meer geel op de bips en horen hier wel thuis. Niettemin kunnen die ook lelijk steken, hetgeen zich tot op heden hier niet heeft voorgedaan. Heel geniepig kwam onze Bowie ook nog met een teek thuis, maar of die uit de tuin kwam is onduidelijk. 

De derde MAAR strekt zich uit over heel zuidelijk Europa en rukt ook op richting Nederland en dat is de temperatuur die flink boven het aangename punt uitkomt en hier vandaag de 39 graden aantikte. 
Wellicht grijpt dat mooi terug op de eerste beschreven MAAR, dat van het klimaat en milieu en dat stemt dan, ondanks de schattige en bestiale vriendschappen, wel somber! 

Uiteraard wachten jullie al sinds de eerste blog op het antwoord op de vraag of we ook vulkanen zien, want dat was uiteraard waarvoor we naar midden en wat zuidelijker dan midden van Frankrijk trokken.
Het antwoord is: jazeker! Met enige fantasie (en daar zijn we beiden rijkelijk mee behebt) zijn hier op zeker vulkanen zichtbaar. Ze zijn alleen al zo intens lang aan het slapen en de mensen hebben overal gaten en kuilen en wegen gegraven dan wel aangelegd, stenen en andere grondschatten gedolven en gewonnen, dat ze behoorlijk moeilijk zijn te onderscheiden van andere bergen. Vandaag troffen we in Chateauneuf des Bains zo weer een bron aan die het ijzerhoudende water op 35 graden de berg uit laat stromen de koele beek in. Prachtig, maar als het buiten bijna 40 graden is, koelen de voetjes toch niet zo lekker af in dit speciale bronnetje!

Dus van ons hoor je niet de aanbeveling dat je perse naar dit gebied zou moeten gaan! 
Gelukkig zijn er ook voordelen, lezen gaat goed in de hitte en de medemens verschilt uiterlijk weinig van wat het Lelycentrum ons biedt. Daarnaast zijn we niet gaan vliegen naar Sicilië en precies weer thuis als de Etna uitbarst, dus het kan altijd erger!